Opublikowanie w ostatnich dniach projektu Ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw stanowi konsekwencję publikacji przez Komisję Europejską przepisów regulujących unijne standardy w zakresie sektora owoców i warzyw. Konkretnie zaś, to wejście w życie Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 wywołuje skutki w krajowym porządku prawnym. W tym analizowanym przypadku powstała konieczność dostosowania treści zawartych w Ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980) do nowych rozwiązań prawnych ustanowionych przez Komisję Europejską. Zdaniem wnioskodawcy projektu ustawy, tj. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zakres przedmiotowy zmian pochodzących od unijnego ustawodawcy powoduje, iż zachodzi konieczność nowelizacji ustawy o IJHARS, nie zaś Ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2023 r. poz. 1318).

Podpisanie w listopadzie przez Prezydenta RP Ustawy z dnia 18 października 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z udzielaniem pomocy de minimis umożliwiło dostosowanie prawa krajowego do obowiązujących od dnia 1 stycznia 2024 roku Rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis oraz Rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2832 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis przyznawanej przedsiębiorstwom wykonującym usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym. Wspomniane regulacje unijne wdrażają w szczególności rozwiązania pozwalające udzielać pomoc de minimis w sektorach, które były dotychczas wykluczone z możliwości jej uzyskiwania, oraz zlikwidować niższy limit tej formy pomocy w sektorze transportu towarów. Zmianie uległ również sposób obliczania 3-letniego okresu przy sumowaniu limitu pomocy de minimis z lat podatkowych – obecnie jest to bieżący rok podatkowy oraz dwa poprzednie lata podatkowe.

Opublikowany w ostatnim czasie projekt Rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych w sprawie szczegółowego sposobu postępowania w zakresie nabywania lub obejmowania akcji przez Skarb Państwa ze środków Funduszu Inwestycji Kapitałowych stanowi odpowiedź na zmiany, jakie zostały wprowadzone w ostatnim czasie do Ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 834). Wspomniana ustawa poddała nowelizacji łącznie aż sześćdziesiąt różnych ustaw immanentnie związanych z działalnością organów administracji podporządkowanych Prezesowi Rady Ministrów i Radzie Ministrów. Jedną z ustaw, w której ustawa z 15 maja 2024 roku wprowadziła zmiany, była Ustawa z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz.U. 2024 poz. 125).

Ustawa z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1598, z 2024 r. poz. 852) wprowadziła do krajowego porządku prawnego regulacje określające właściwość i zasady posługiwania się Krajowym System e-Faktur. Projektowano wówczas, że z dniem 1 lipca 2024 r. miał on objąć podatników czynnych VAT, później zaś - od 1 stycznia 2025 r. podatników zwolnionych podmiotowo lub wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku. Już w późniejszym okresie, pomysłodawca nowelizacji, tj. Minister Finansów przeprowadził szeroko zakrojone konsultacje publiczne w ramach których zbierano opinie dotyczące nowego rozwiązania informatycznego - uczestniczyło w nich ponad dziesięć tysięcy osób. Spotkania te umożliwiły zarówno werbalizację postulatów środowisk przedsiębiorców, jak i zebranie opinii dotyczących wdrożenia planowanego systemu informatycznego. W szczególności zaproponowano swoistą liberalizację obowiązków związanych z obowiązkowym e-fakturowaniem w Krajowym Systemie e-Faktur dla grupy tzw. podatników wykluczonych cyfrowo. Na tym etapie akcentowano również wyzwania związane z wydajnością systemu.

Opublikowanie w ramach prac legislacyjnych w ostatnich dniach rządowego projektu Ustawy o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw, pozwoli implementować do krajowego porządku prawnego rozwiązania zawarte w treści Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1174 z dnia 11 kwietnia 2024 r. zmieniającej dyrektywę 2014/59/UE i rozporządzenie (UE) nr 806/2014 w odniesieniu do niektórych aspektów minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (Dz. Urz. UE L 2024/1174 z 22.04.2024). Jak wskazuje wnioskodawca omawianego projektu - Minister Finansów, ratio legis projektu wynika z obowiązku wprowadzenia przepisów mających zapewnić harmonizację przepisów krajowych z prawem unijnym. Unijna dyrektywa koncentruje się na zmianach technicznych w sferze minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (minimum requirement for own funds and eligible liabilities - tzw. MREL). Dyrektywa z 11 kwietnia 2024 roku ustanawia zmiany techniczne w mechanizmie ustalania i odliczeń MREL w relacjach jednostek zależnych i grup bankowych, jak również znosi konieczność ustalania MREL dla podmiotów dla których zaplanowano likwidację w ramach postępowania upadłościowego, niepodlegających przymusowej restrukturyzacji.