Przedstawiciele jednej z kluczowych instytucji finansowych Unii Europejskiej, jaką jest Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) zapowiedzieli zwiększenie udziału finansowania unijnego dla regionów państw członkowskich objętych polityką spójności z 30% do 45% do 2025 r. Przypomnieć należy, że celem Polityki Spójności UE jest zapewnienie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej pomiędzy poszczególnymi regionami Unii Europejskiej. Intensyfikacja finansowania najbiedniejszych regionów Unii to emanacja działań organów unijnych zmierzających do zapewnienia rozwoju obszarów słabiej rozwiniętych. Niwelowanie różnic gospodarczych postrzega się jako szansę dla wzmocnienia integracji gospodarczej i gwaranta efektywności jednolitego rynku wewnętrznego. Planuje się, że do roku 2025 aż 23% środków spośród całego finansowania zapewnianego przez Europejski Bank Inwestycyjny trafi do obszarów najsłabiej rozwiniętych. Obecnie wspomniane obszary znajdują się na terytorium takich państw unijnych jak: Hiszpania, Portugalia, Włochy, Belgia, Polska, Czechy, Słowacja, Rumunia, Bułgaria, Węgry, Grecja, Słowenia, Chorwacja, Litwa i Łotwa.

Usprawnienie dotychczasowej procedury związanej z funkcjonowaniem krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności to główny powód, dla którego Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi skierował do konsultacji publicznych i uzgodnień międzyresortowych projekt nowej ustawy. W procesie legislacyjnym nowego projektu aktu normatywnego, jakim jest Projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz niektórych innych ustaw, udział biorą związki zawodowe rolników, krajowe zrzeszenia producentów rolnych, izby rolnicze, organizacje reprezentujące interesy pracodawców czy też izby gospodarcze.

                Popisanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ustawy z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych stanowiło ostatni etap procesu legislacyjnego, którego celem było ,,uregulowanie statusu prawnego akceptacji znaków pieniężnych emitowanych przez Narodowy Bank Polski”. Podpisanie przez głowę państwa ustawy nowelizującej w dniu 28 września, to efekt inicjatywy ustawodawczej prezydenta z 21 maja tego roku, ta zaś jest wynikiem wystąpienia przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego z wnioskiem do Prezydenta.

Ustawa z dnia 8 lipca 2021 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2021 poz. 1598) wprowadziła w ramach nowelizacji ustawy o BFG (w art. 304 ust. 11) delegację, w ramach której Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej, po zasięgnięciu opinii Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, określi, w drodze rozporządzenia:

1) dodatkowe warunki, jakie powinny spełniać umowy, o których mowa w ust. 3,

2) minimalny poziom stosunku wartości aktywów,  o których mowa  w ust. 2, do wielkości zobowiązań do zapłaty,

3) limity określające udział poszczególnych aktywów w łącznej kwocie środków odpowiadających zobowiązaniom do zapłaty,

4) szczegółowy zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 6,

5) szczegółowy sposób wyceny aktywów stanowiących zabezpieczenie zobowiązań do zapłaty przejętych zgodnie z ust. 3 lub 10a.

Według szacunków przedstawionych przez organ pomocniczy Organizacji Narodów Zjednoczonych - Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), w  2021 roku światowa gospodarka uzyskać ma wzrost gospodarczy w wysokości 5.3%. Jeżeli ta optymistyczna prognoza się sprawdzi, wówczas będziemy mieć do czynienia ze wzrostem nie widzianym od blisko pięćdziesięciu lat. Przedstawiciele UNCTAD podkreślają, że jakkolwiek pandemia koronawirusa spowodowała, iż w wielu krajach władze zdecydowały się zawiesić ograniczenia fiskalne, to istnieje wszakże ryzyko, że spodziewane pobudzenie gospodarcze będzie mniejsze od prognozowanego. W szczególności zwraca się uwagę na trudną sytuację tzw. krajów rozwijających się, których rosnące zadłużenie będzie realnym ograniczeniem tak pożądanej swobody w sferze polityki fiskalnej.